دو . قصه‌هاى قرآن : العرائس از ثعلبى ، قصص الانبياء از محمود جادالمولى ، التصوير الفنى فى القرآن از سيد قطب و قصص قرآن از صدر بلاغى . سه . مثل‌هاى قرآن : امثال قرآن از محمدطاهر موسوى و همين عنوان از علىاصغر حكمت . چهار . لغات قرآن : المفردات از راغب اصفهانى ، مجمع البحرين از فاضل طريحى ، غريب‌القرآن از سجستانى ، تلخيص البيان فى مجازات القرآن از سيد رضى و تفسير غريب‌القرآن از ابن قتيبه . پنج . فهرست‌بندى آيات قرآنى : المعجم المفهرس لالفاظ القرآن الكريم از محمدفؤاد عبدالباقى ، المرشد از محمد احمد مرجان ، تفصيل الآيات از ژول لابوم ، فهارس القرآن از محمود راميار ، كشف الآيات از محمد كاظم معزى و دايرة المعارف قرآن از عمادزاده اصفهانى . شش . شرح حال مفسران قرآن : طبقات المفسرين از سيوطى ، التفسير و المفسرون از دكتر محمدحسين ذهبى ، قصة التفسير از دكتر احمد شرباصى و التفسير ؛ نشأته و تطوره از مناع‌القطان . هفت . وجوه اعجاز قرآن : دلايل الاعجاز از عبدالقاهر جرجانى ، اعجاز القرآن از باقلانى و همين عنوان از رافعى و الظاهرة القرآنيه از مالك بن نبى . « 1 » 2 . حديث پس‌از قرآن مهم‌ترين منبع شناخت معارف و احكام اسلامى حديث است . منظور از حديث رواياتى است كه از پيامبراكرم ( ص ) و ائمه معصومين ( عليهم السلام ) نقل شده و شامل گفتارها ، كردارها و پذيرفته‌هاى پيشوايان معصوم است . « 2 » همين‌كه مسلمانان درصدد فهم معانى قرآن برآمدند ، به درك معانى گفته‌هاى پيامبر ( ص ) نيز احتياج يافتند تا با فهم احاديث نبوى ، معانى قرآن را بهتر دريابند . « 3 » البته احاديث نبوى از

--> ( 1 ) . همان ، ص 215 و 216 . ( 2 ) . همان ، ص 224 . ( 3 ) . جرجى زيدان ، تاريخ تمدن اسلام ، ص 468 .